Konspekty zajęć z udziałem psa:

1/ SCENARIUSZ ZAJĘĆ DOGOTERAPEUTYCZNYCH Z ELEMENTAMII LOGOPEDYCZNYMI :

Cele ogólne –  doskonalenie porozumiewania się , stymulacja pamięci słuchowej, stymulacja procesu myślenia, doskonalenie funkcjonowania w grupie. Zajęcia dogoterapeutyczne stwarzają dogodne warunki do podejmowania zadań twórczych, poprzez zabawę identyfikację, współdziałanie, pacjent czuje się potrzebny i doceniony. Zajęcia są  pewną formą zabawy 

Cele szczegółowe: stymulacja rozwoju mowy; motywowanie udzielania odpowiedzi na pytania, wzbogacanie słownictwa, doskonalenie percepcji słuchowej, kształcenie prawidłowego toru oddechowego. Dodatkowo: doskonalenie sprawności manualnej, motywowanie do współpracy w grupie, rozwijanie zdolności twórczych i wyobraźni, stymulacja i podwyższenie uwagi.

Metody i techniki pracy – totalna komunikacja, rozmowa, śpiewanie, zadania do wykonania, metoda naśladowczo – zabawowa

Pomoce dydaktyczne– piosenki, wiersze, instrumenty ( grzechotki, dzwonki, trójkąt, bębenek itp.),

obrazki, zagadki,

Wprowadzenie-  proponowane zajęcia mają przybliżyć uczestnikom zasady zachowania się przy psie, nauczyć ich obsługi psa, pobudzić do aktywności, mobilizować uczestników do wypowiadania się na określony temat, poprzez twórcze zajęcia rytmiczne, ruchowe- pobudzać dziecko do aktywności oraz motywować do działania i wykonania podjętej aktywności do końca, we współpracy z członkami grupy.

Przebieg zajęć:

Zajęcia wstępne –  Powitanie, np. piosenka:

śpiewana do melodii „Panie Janie”:

” Witaj, witaj…( machamy rączką)

jak się masz? jak się masz?,( klaszczemy)

Wszyscy Cię witamy , wszyscy Cię kochamy, ( skrzyżowanie rąk na piersi)

Bądź wśród nas ( lub piesku nasz).” ( po kolei kładą rączkę na psie).

zajęcia właściwe: realizacja opracowanego programu.

Propozycja:

1.Cel: dostarczanie doznań słuchowych.

Pomoce: piszczące zabawki, bębenek, trójkąt

– zadanie: Terapeuta układa dziecko w wygodnej pozycji. Prezentuje dziecku dźwięki wydawane przez zabawki. Na początku wykorzystuje dwie zabawki. Po zapoznaniu się z dźwiękiem zakrywa dziecku oczy i prezentuje jeden dźwięk. Zadaniem dziecka , po odsłonięciu mu oczu, jest wskazanie zabawki, z której wydobywany był dźwięk. Stopniowo zwiększamy trudność zadania, zwiększając liczbę zabawek i prezentując dźwięki o podobnej tonacji.

– zadanie: W tym ćwiczeniu dziecko siada z zamkniętymi lub przewiązanymi oczami, a pies w tym czasie porusza się po pomieszczeniu.  Zadaniem dziecka jest wskazanie ręką , gdzie jest pies. Odgłosami, które mają dziecku pomóc zlokalizować psa są: dzwoneczek przy obroży ( identyfikator), stukanie psa pazurami o podłogę, dyszenie. Za każdym razem można wykorzystać inny element. Tempo poruszania się psa powinno być dostosowane do możliwości dziecka, by wskazanie miejsca psa nie stanowiło dużego problemu.

2.Cel: Ćwiczenia komunikacji niewerbalnej: rozpoznawania mowy ciała psa, wydawanie komend psu – gestem bez mówienia: siad, waruj, do mnie , czekaj etc…

3.Cel:  Ćwiczenia wspomagające rozwój komunikacji- wśród zadań w tym zakresie można wyodrębnić: usprawnianie funkcjonowania aparatu artykulacyjnego, wspomaganie mowy biernej, wspomaganie mowy czynnej, komunikacja niewerbalna.

-zadanie-Jednym z podstawowych aspektów dobrego funkcjonowania komunikacji czynnej jest sprawność aparatu artykulacyjnego. W dogoterapii ćwiczenia, w tym zakresie, polegają na naśladowaniu takich zachowań psa, jak: dyszenie, węszenie, oblizywanie, ziewanie, warczenie, wycie, pokazywanie zębów, języka, naśladowanie jedzenia , picia, lizania ( np. pies liże miskę, , kość, dziecko zlizuje masło z kanapki…).

-zadanie-Stosując tego typu zadania, za każdym razem najpierw pokazuje to ćwiczenie pies, a zadaniem dziecka jest naśladowanie, powtórzenie tego zachowania. Ćwiczenia, które , prezentuje dogoterapeuta  do naśladowania, to wołanie psa przez cmokanie, gwizdanie. Zadaniem podopiecznego jest naśladowanie tych czynności.

-.zadanie –  związane z mową bierną skorelowane są  z rozwojem funkcjonowania poznawczego, należą do nich:- wskazywanie części ciała, zachowań psa ( dogoterapeuta mówi co robi pies, gdzie ma ucho, łapę..)

– czytanie wierszy i opowiadań o psach ( czyta dogoterapeuta) / czytanie w obecności psa- dowolnych tematycznie, ale dopasowanych do możliwości dziecka- bajek, wierszy, opowiadań ( czyta terapeuta.

-opowiadanie- przez dogoterapeutę o tym, co pies dzisiaj, wczoraj, kiedyś robił, jak się zachował , ilustrowanie tych opowiadań zdjęciami, filmami.

4. Mowa czynna – wśród tego rodzaju ćwiczeń można wymienić:

– zadanie- nazywanie przedmiotów, a później obrazków przedstawiających psa, inne zwierzęta , psie akcesoria, zachowanie psów. Rozwój słownictwa zaczynamy od rzeczowników, poprzez przymiotniki, czasowniki, a kończymy na zaimkach, przymiotnikach i przysłówkach.

– zadanie- opisywanie zachowania psa podczas zajęć, np. powiedz mi co pies teraz robi, co znalazł, jak tego szukał, czy zjadł szybko, czy wolno…

– zadanie-opowiadanie o marzeniach psów: powiedz mi o czym marzą psy..

5. cel : Zabawy buzi i języka- -usprawnianie narządów artykulacyjnych, kształtowanie zręcznych i celowych ruchów warg, języka, podniebienia miękkiego i żuchwy; wyuczenie koordynacji ruchowej w zakresie aparatu artykulacyjnego oraz prawidłowego połykania; tworzenie sytuacji zabawowych, w których dziecko wykonuje ćwiczenia doskonalące pracę języka i pozostałych elementów aparatu mowy.

-zadanie-  „koszyk niespodzianek na powitanie”- dzieci odkrywają przykryty serwetą kosz, w którym ukryte są niespodzianki. Każde dziecko wybiera jedną rzecz z koszyka ( np. lusterko, obrazek twarzy, miseczkę, słoik z miodem, serek homogenizowany, , chrupki, smakołyki dla psa, butelkę z woda).

– ” łączymy w pary” -dzieci dobierają zgromadzone przez siebie przedmioty w taki sposób, aby pasowały one do siebie, np: woda do miski, łyżeczka do miodu, obrazek twarzy do lusterka.

6.Cel:  Ćwiczenie oddychania :

-zadanie– Puszczanie baniek mydlanych dla psa , popychanie piłeczek dmuchając  w rurkę.

-zadanie- „Psie przeboje”- Słuchanie i śpiewanie piosenek. Ma to korzystny wpływ na rozwój komunikacji językowej dziecka. W trakcie śpiewania dziecko rozwija aparat głosowy, modyfikuje oddychanie, poprawia wymowę. Muzyka uaktywnia obie półkule mózgu, poprawia nastrój oraz wpływa na polepszenie orientacji czasoprzestrzennej.

-zadanie-Terapeuta wraz z dzieckiem słuchają piosenkę, uczą się tekstu, a następnie śpiewają psu.

Wy nie wiecie, a ja wiem,
jak rozmawiać trzeba z psem!
Bo poznałem język psi,
gdy mieszkałem w pewnej wsi!

A więc wołam: „Do mnie psie!”
I już pies odzywa się!
Potem wołam: „Hopsasa!”
I już mam przy sobie psa!
A gdy powiem: „Cicho leż”,
Leżę ja i pies mój też!

6.Ćwiczenia wspomagające rozwój mowy-

cel : rozpoznawanie związków pomiędzysymbolem, a tym do czego on się odnosioraz gromadzenie słownictwa potrzebnego do porozumiewania się ze światem .

-zadanie- „Przygoda na podwórku” – ćwiczenie wspomagające dziecięcą wyobraźnię oraz usprawniające mowę ( ćwiczenia oddechowe, ćwiczenia języka). Terapeuta opowiada dziecku historyjkę i prosi je, by w trakcie opowiadania pokazywało , co robi pies, i naśladowało usłyszane dźwięki: 

 „…Był piękny poranek. Piesek otworzył szeroko oczy, przeciągnął się i ziewnął ( ziewa –  aaaaa..).

-zadanie- ćwiczenie usprawnia aparat artykulacyjny dziecka. Terapeuta umawia się z dzieckiem, że on będzie dużym psem, a dziecko małym. Następnie siadają naprzeciw siebie i raz terapeuta naśladuje szczekanie psa-cicho, dziecko naśladuje i odpowiada cichym szczekaniem, potem głośno.

Zajęcia końcowe– przypomnienie tematyki zajęć, sprawdzenie właściwego ich zrozumienia, ustalenie następnego spotkania, ewentualnie rozdanie dyplomów z odbiciem psiej łapki, przykładowa treść dyplomu:

„Wiesz, gdzie czarny nosek mam, Jak poprosisz-łapkę dam,

szczeknę też na zawołanie, jak dobrze zrobisz zadanie,

wiesz już o mnie wiele,  jesteś (imię dziecka) moim przyjacielem”

Pożegnanie 🙂

2/ SCENARIUSZ ZAJĘĆ DOGOTERAPEUTYCZNYCH Z  ĆWICZENIAMI MOTORYKI MAŁEJ I DUŻEJ :

Cele główne:   dziecko ma możliwość ćwiczenia mięśni całego ciała, koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz orientacji przestrzennej i równowagi;Rozumienie pojęć dotyczących wielkości,

Cele szczegółowe: stymulacja rozwoju motoryki małej i dużej; motywowanie udzielania odpowiedzi, doskonalenie percepcji dotykowej, . Dodatkowo: doskonalenie sprawności manualnej, motywowanie do współpracy w grupie, rozwijanie zdolności twórczych i wyobraźni, stymulacja i podwyższenie uwagi. Cele  poznawczo – kształcące: aktywizowanie ucznia ; dostarczanie doznań dotykowych ; utrwalanie nazw czynności wykonywanych przez psa; rozwijanie koordynacji słuchowo- ruchowej;
usprawnianie dłoni.

Metody i techniki pracy – totalna komunikacja, rozmowa, zadania do wykonania, metoda naśladowczo – zabawowa.

 Środki dydaktyczne: płyta CD, klocki, ilustracje, zagadki, maskotki, piłki, zabawki pływające, hula hop, akcesoria do pielęgnacji psa, smakołyki dla psa.

Wprowadzenie:  proponowane zajęcia mają przybliżyć uczestnikom zasady zachowania się przy psie, nauczyć ich obsługi psa, pobudzić do aktywności, mobilizować uczestników do wypowiadania się na określony temat, poprzez twórcze zajęcia rytmiczne, ruchowe- pobudzać dziecko do aktywności oraz motywować do działania i wykonania podjętej aktywności do końca, we współpracy z członkami grupy.

PRZEBIEG ZAJĘĆ:
Część wstępna:
1. Przywitanie się dzieci z psem. Dzieci siadają po turecku w kółeczku i śpiewają powitalną piosenkę:
Witaj piesku 2x
Jak się masz? 2x
Wszyscy cię witamy
Wszyscy cię kochamy
Bądź wśród nas 2x
Zaczynają od zaśpiewania piosenki dla psa.

zajęcia właściwe: realizacja opracowanego programu.

Propozycja:

1.Zadanie:  Rzucanie piłki lub  innych przedmiotów do koła:

2 Zadanie: Ćwiczenie samoobsługi:  Czesanie i mycie psa, czyszczenie psu łapek za pomocą gąbki

3.Zadanie: Przygotowywanie narzędzia do ćwiczeń (składania hula hop) ćwiczenie ręki, koordynacji.

4 Zadanie: Dotyk- W stymulacji czucia powierzchniowego można zaproponować następujące ćwiczenia: głaskanie psa, dotykanie i wskazywanie części ciała,  zakładanie obroży

5.Zadanie:  zmysł przedsionkowy przechodzenie nad psem i pod przeszkodami(motoryka duża)

5. Zadanie: Nalewanie wody do miski , stawianie miski z wodą na podłożu:

6.Zadanie: Rozkładanie i przygotowanie zabawek dla psa, nakładanie pokarmu. Dziecko chowa psu smaczek pod pudełka, potem pies szuka. Podczas tych ćwiczeń dziecko poznaje różnorodność funkcjonalną przedmiotów i sposób obsługi.

7. Zadanie: Ćwiczenie z rozpoznawaniem wielkości : od największej piłki do najmniejszej, sprzątanie zabawek

8.Zadanie: Nauka kolorów i kształtów oraz liczebników

9.Zadanie:  Nauka liczenia: wybieranie jednego z wielu smaczków , misek, psich akcesoriów etc.

10. Zadanie: Wpuszczanie rybek do stawu (motoryka mała) nauka kolorów i tworzenie zbiorów.

11.Zadanie: Ugniatanie terapeutycznych  piłeczek, podawanie je psu oraz odbieranie

12. Zadanie: Ćwiczenie funkcji poznawczych- wskazywanie części ciała, gdzie położone są smaczki dla psa .

13. Zadanie: Ćwiczenia komunikacji niewerbalnej: rozpoznawania mowy ciała psa, wydawanie komend psu – gestem bez mówienia: siad, waruj, do mnie , czekaj etc…Wydawanie psu komend werbalnie– pozwala uzyskać pewność siebie, kiedy pies wykonuje zadania. Wpływa na poszerzenie słownictwa, motywuje do mówienia ( ważne w pracy z chorymi ze schorzeniami z afazją).

14. Zadanie: Ćwiczenia z użyciem klocków drewnianych: motoryka mała, wyobraźnia przestrzenna, nauka liczenia, etc…

Zajęcia końcowe– przypomnienie tematyki zajęć, sprawdzenie właściwego ich zrozumienia, ustalenie następnego spotkania, ewentualnie rozdanie dyplomów z odbiciem psiej łapki, przykładowa treść dyplomu:

„Wiesz, gdzie czarny nosek mam, Jak poprosisz-łapkę dam,

szczeknę też na zawołanie, jak dobrze zrobisz zadanie,

wiesz już o mnie wiele,  jesteś (imię dziecka) moim przyjacielem”

Pożegnanie