„Służba Jezusowi Eucharystycznemu i dzieciom”




Co się działo na przestrzeni 20 lat?

1994 r. – Fundacja Apostolstwa Eucharystycznego obejmuje dom w Nadliwiu „Betlejem – Domus Panis Vitae”.
WYCHOWANIE INTEGRACYJNE

Pielgrzymki

  1993 r.  – 7 do 13 czerwca –  Sewilla – 45 Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny, następnie Fatima, Lourdes i La Salette;
1994 r. – 11 lutego – Częstochowa  – Światowy Dzień Chorych;
1997 r. – 25 maja do 1 czerwica – Wrocław – 46 Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny.



Obóz ” Wschodzącego Słońca”(Łk 1, 78)

  W lipcu i sierpniu organizowane są, dwutygodniowe turnusy formacyjno – integracyjne i rehabilitacyjne.

W latach 1990 – 2009 odbyło się 65 turnusów. Łącznie uczestników: dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, dzieci sprawnych (AE), rodziców i kadry 3290 osób.

W turnusach  brały udział dzieci niepełnosprawne z Litwy, Rumunii, Białorusi, dziewczynka z Rosji, młodzież sprawna z USA i Hiszpanii.



„Spotkania Betlejemskie”
 

Są to spotkania formacyjno –  integracyjne na początku każdego miesiąca: pierwszy piątek, sobota i niedziela. W latach 1994 – 2004 odbyło się74 spotkań, udział wzięło 3450 osób.

  • „Spotkania integracyjne” – w latach 1991 – 2004 było 32  spotkania, udział wzięło 2096 osób;
     
  •  „Ferie zimowe i spotkania szkoleniowe” – łącznie 20 spotkań, udział wzięło 411 osób.
     


 Rehabilitacja

  • W pierwszych latach istnienia Fundacji: „Szkoła rehabilitacji niemowląt” wczesna diagnostyka i rehabilitacja „niemowląt ryzyka” zagrożonych mózgowym porażeniem dziecięcym – liczba dzieci: 1502, liczba konsultacji lekarskich 1994;
  • „OBOZY NAZARETAŃSKIE” – rehabilitacyjne dla dzieci od O do 6 lat, 4 turnusy, liczba dzieci 60;
     
  • W latach 1990 – 2008 rehabilitacja dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym do lat 15: liczba dzieci 3783, liczba konsultacji lekarskich 5393; Od 2003 roku liczba wizyt rehabilitacyjnych i konsultacji lekarskich 1648;
  • Decyzją Wojewody Mazowieckiego z dnia 26 X 1999 roku, do Rejestru Zakładów Opieki Zdrowotnej Województwa  Mazowieckiego, został wpisany „SALUS PUEORURM”  NZOZ Poradnia Medyczno Rehabilitacyjna Fundacji Dzieci – Dzieciom;
  • Od roku 2003 prowadzona jest „REHABILITACYJNA SŁUZBA  WYJAZDOWA” pod nazwą  „TALITHA KUM” to znaczy „DZIEWCZYNKO, MÓWIĘ CI WSTAŃ” (Mk 5, 41). Są to wizyty rehabilitantek i pedagoga w domach 67 młodzieży i dzieci niepełnosprawnych w promieniu 100 km  od Nadliwia.


Usługi medyczno – rehabilitacyjne są bezpłatnie świadczone dzieciom niepełnosprawnym.
 


Pogotowie Eucharystyczne

  • „BANK DZIECKA POCZĘTEGO” –  W 1993 roku, oddzielne konto zostało otworzone w celu udzielania pomocy samotnym matkom, które spodziewają się dziecka i matkom ubogich rodzin wielodzietnych, które spodziewają się następnego dziecka.

                   
„Każde poczęte dziecko jest darem od Boga dla rodziny ludzkiej”
 

  • „FUNDUSZ DZIECI W KRYZYSIE” – w kwietniu 1999 roku  zostało założone oddzielne konto w celu udzielania pomocy dzieciom w kryzysie;
     
  • „CHLEB I RYBY – KOSZ MARCJANA” – w lutym 2003 roku początek programu pomocy rodzinom dzieci niepełnosprawnych i     rodzinom dotkniętych bezrobociem. W latach 2003 do 2009 łączna  waga przekazanej żywności i odzieży wynosi 5214,1 kilogramów;
  • „UCIECZKA DO EGIPTU – SCHRONISKO ŚWIĘTEJ RODZINY” –  od 10 X 2004 w Nadliwiu jest możliwość dla bezdomnych  rodzin, które szukają schronienia, noclegu, bezpieczeństwa;
  • Wieloletnia współpraca z  „DOMEM DZIECKA W JULINIE”.
     


W PRZYGOTOWANIU
 

  • Internetowa TV  „JA JESTEM <> DZIECI – DZIECIOM”;
  • „KONGRESY EUCHARYSTYCZNE DZIECI”.


DO ZOBACZENIA – SPOTKAJMY SIĘ NA NASZEJ STRONIE
www.dziecidzieciom.pl

 


 
Jak to się stało?

Jak to się stało,że w roku 1989 została powołana do istnienia Fundacja Apostolstwa Eucharystycznego  dla Dzieci Niepełnosprawnych Dzieci – Dzieciom ? „Były to dla mnie, niespodzianka i zaskoczenie”, odpowiada ks. Krzysztof Małachowski o. s. – prezes Fundacji.  Nie znajduję innego wytłumaczenia, jak tylko w słowach Ewangelii św. Jana: „Kiedy byłeś młodszy, przepasywałeś się i szedłeś, dokąd chciałeś. Kiedy jednak się zestarzejesz, wyciągniesz swoje ręce, a ktoś inny cię przepasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz” (J 21, 18).

Różne drogi mojego życia zaprowadziły mnie w roku 1970 do USA. Do Polski zacząłem powracać w roku 1987. Na zaproszenie kilku księży proboszczów głosiłem rekolekcje wprowadzające w parafiach TRWAŁĄ ADORACJĘ Jezusa Eucharystycznego.  Pierwsza parafia to Leszczyna k/ Bochni, następnie parafie  w Warszawie: Św. Józefa przy ul. Deotymy, Wszystkich Świętych, Miłosierdzia Bożego, św. Tereski od Dzieciątka Jezus i Miłosierdzia Bożego w Grodzisku.

(Apostolstwo Eucharystyczne w Polsce kontynuuję w łączności z Instytutem Corpus Christi, który powstał w Ameryce 1 grudnia 1985 roku z inicjatywy grupy katolików świeckich i księży. Celem Instytutu jest Ewangelizacja Eucharystyczna parafii, przez wyznawanie i umacnianie wiary w rzeczywistą obecność Jezusa Chrystusa w tajemnicy Eucharystii. Pracę tę podejmuję jako członek Kapłańskiego Stowarzyszenia Oblatów Mądrości).

W parafiach wyżej wspomnianych, powstawały kręgi dzieci i młodzieży pod nazwą „Apostołowie Eucharystii”. Rodzice dzieci specjalnej troski, głównie  z mózgowym porażeniem dziecięcym, zaczęli mnie prosić o zabranie ich dzieci na rehabilitację do Ameryki. Było to trudne wezwanie, zacząłem więc szukać sposobów jak odpowiedzieć na te prośby.   Podróżując po świecie, zwiedzałem ośrodki dla dzieci niepełnosprawnych  w różnych krajach: USA, Japonia, Włochy. Niemcy, Szkocja.  

W latach sześćdziesiątych pracowałem w Laskach z dziećmi niewidomymi, ale  o pracy z dziećmi z mózgowym porażeniem dziecięcym nie miałem pojęcia. Trzeba więc było nauczyć się na czym polega problem i jak w różnych krajach prowadzona jest rehabilitacja.

Konsultacje z fachowcami w tej dziedzinie w USA doprowadziły do oczywistego wniosku: wyjazdy za granicę z każdym dzieckiem to bardzo duży koszt,  a rehabilitacja to długi okres życia dziecka; bardziej praktyczne i korzystne jest przeznaczenie zebranych pieniędzy dla wielu dzieci w Polsce. Konsekwencją tych poszukiwań była DECYZJA, aby w Polsce powołać do istnienia specjalną fundację dla dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym.

Zaczęło się w lecie 1989 roku. W domu parafialnym w Laskach prowadziłem, razem z moimi przyjaciółmi, rekolekcje dla „Apostołów Eucharystii”. W tym czasie odwiedził mnie znajomy marynarz z Gdyni i prosił o pomoc rehabilitacyjną dla sześcioletniego Łukasza.

Był to dzień, kiedy zastanawiałem się, w jaki sposób dzieci mogą odpowiedzieć na wezwanie Pana Jezusa: „Uzdrawiajcie chorych” (Łk 10, 9)? Znałem już sytuację dzieci niepełnosprawnych w Polsce i wiedziałem, że w większości wypadków są one odizolowanie od swoich rówieśników. Integracja tych dzieci w czasie obozów letnich  z dziećmi sprawnymi, stanie się odpowiedzią na wezwanie Pana Jezusa. Dzieci specjalnej troski muszą przebywać w środowisku dzieci sprawnych. Zapytałem dzieci, które uczestniczyły w rekolekcjach: A jeśli w następnym roku zaprosimy na obóz dzieci niepełnosprawne, to czy znajdą one swoje miejsce wśród was?  Usłyszałem odpowiedź:  „Będziemy opiekować się dziećmi niepełnosprawnymi”. W następnych latach dzieci sprawne udowodniły jak przez przyjaźń, radość  i odpowiedzialność wypełnia się polecenie Pana Jezusa „UZDRAWIAJCIE”.

Tak powstała Fundacja Dzieci – Dzieciom: w odpowiedzi na wezwanie Pana Jezusa i na zapotrzebowanie społeczne, z pełnym zaufaniem Miłosierdziu Bożemu,  że znajdą się na to odpowiednie środki finansowe.

W prowadzeniu rekolekcji pomagali mi moi przyjaciele: Krzysztof Broniatowski (był ministrantem w czasie, gdy pracowałem w parafii w Aninie) i jego żona Ania (grała na skrzypcach w zespole młodzieżowym „Heroldowie” w parafii w Aninie). Na moją prośbę Krzysztof, który jest prawnikiem, napisał statut Fundacji.   20 października 1989 roku Fundacja została zarejestrowana w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi – Wydział Cywilny, otrzymując numer 264. Nadzór nad Fundacją sprawuje Minister Zdrowia i Opieki Społecznej, potwierdzony decyzją Ministerstwa z dnia 23 października 1989 roku.   Muszę nadmienić, że notariusz sporządzający Akt Notarialny o ustanowieniu Fundacji miał wnuka Bartka, chłopca z mózgowym porażeniem dziecięcym.  

Tak więc przepasany i prowadzony, od 1989 roku, idę tam, gdzie prowadzi mnie Jezus Eucharystyczny w Jego służbie i służbie dzieciom specjalnej troski, a także dzieciom znajdującym się w różnych potrzebach oraz ich rodzinom.

Wszystko to, o czym będzie mowa na następnych stronach, mogło się spełnić dzięki pomocy moich Współpracowników oraz Darczyńców i Wolontariuszy, ludzi dobrej woli, którzy wczuwając się w sytuację dzieci objętych opieką Fundacji, od początku pomagają duchowo, rzeczowo i finansowo.  Za całą pomoc składam serdeczne „BÓG ZAPŁAĆ”.  

Od początku istnienia Fundacji, dzieci specjalnej troski otrzymały dużo pomocy i wsparcia od młodzieży akademickiej i młodzieży szkół średnich, którym wyrażam specjalne podziękowanie za pracę i poświęcenie. Życzę Wam Kochani, odwagi  i radości na drodze służby Jezusowi i dzieciom.

Dalsza pomoc młodzieży, wolontariuszy i darczyńców wciąż jest bardzo potrzebna – zapraszam do wspólnego tworzenia:

„DZIEŁA MIŁOSIERDZIA EUCHARYSTYCZNEGO” OJCU BOGATEMU W MIŁOSIERDZIE,  CHWAŁA I DZIĘKCZYNIENIE ZA KAŻDE DOKONANE DOBRO Cel Fundacji:

Zgodnie z § 2 Statutu: „Wspieranie rozwoju Apostolstwa Eucharystycznego oraz niesienie pomocy medyczno – rehabilitacyjnej, materialnej i duchowej dzieciom niepełnosprawnym, zwłaszcza z mózgowym porażeniem dziecięcym”.
„Fundacja w swojej działalności kieruje się zasadami etyki społecznej, zawartej  w nauce Kościoła Rzymsko – Katolickiego” (Statut § 3). Cel Apostolstwa Eucharystycznego:

WYCHOWANIE DO EUCHARYSTII

przez pogłębianie i szerzenie wiary w rzeczywistą obecność Pana Jezusa  w Eucharystii; wychowywanie do pełnego, świadomego i czynnego udziału we Mszy świętej oraz inicjowanie i rozpowszechnianie „TRWAŁEJ ADORACJI” Jezusa Eucharystycznego w parafiach.

Charyzmat Fundacji:

Służba Jezusowi, aby Jezus Eucharystyczny był ZNANY, KOCHANY  I WIELBIONY oraz służba dzieciom niepełnosprawnym i innym dzieciom potrzebującym pomocy.


Dlaczego „Dzieci – Dzieciom”?

Polska jest bogata w dzieci sprawne i dzieci specjalnej troski. Spotykanie się „DWÓCH ŚWIATÓW JEDNEGO DZIECIŃSTWA”  jest dla dzieci wielką przygodą i wezwaniem do wzajemnej AKCEPTACJI.
 
Umożliwienie i KOORDYNACJA spotkania się dwóch różnych światów „dzieciństwa dynamicznego” i „dzieciństwa zranionego” wyzwala integracyjny program wychowawczy.  
 
INTEGRACJA w wychowaniu jest procesem tworzenia się (harmonizowania) środowiska, w którym to, co różni nie dzieli, ale łączy i właśnie ze względu na różnice, kształtuje postawę akceptacji, odpowiedzialności, zaufania, przyjaźni, służby  a także poczucie bezpieczeństwa.
 

  • Integracja wychowuje do postawy szacunku dla godności człowieka.
  • Integracja wychowuje do miłosierdzia, posłuszeństwa i odwagi.

 
Rehabilitacja AKI (akceptacja – koordynacja – integracja), stanowi integralny czynnik rehabilitacji społecznej.  
 
AKI jest podstawą służby „DZIECI – DZIECIOM”.  
 
 
Służymy dzieciom  z mózgowym porażeniem dziecięcym:
 
W Polsce rocznie przybywa około 2000 dzieci dotkniętych mózgowym porażeniem dziecięcym (mpdz). Czym jest mózgowe porażenie dziecięce?
 
Według dr Marii Borkowskiej:   „Najpowszechniej uważa się, że mózgowe porażenie dziecięce jest zespołem trwałych, lecz nie niezmiennych, różnorodnych zaburzeń napięcia mięśni czynności ruchowych i postawy wywołanych uszkodzeniem mózgu lub nieprawidłowościami w jego rozwoju nabytymi przed urodzeniem, w okresie okołoporodowym lub wkrótce po urodzeniu. Nie można także wykluczyć niekorzystnego wpływu różnych czynników działających na rodziców jeszcze przed poczęciem dziecka oraz pewnych uwarunkowań genetycznych.”  
 W miastach i wsiach naszego Kraju spotykamy tysiące dzieci z obustronnym lub połowicznym niedowładem kurczowym.
 
JAK MOŻEMY POMÓC TYM DZIECIOM I ICH RODZINOM
Zakres naszej pomocy obejmuje:

  • Wczesną diagnostykę i rehabilitację zapobiegawczą „niemowląt ryzyka” zagrożonych mózgowym porażeniem dziecięcym; 2. Rehabilitację usprawniającą dzieci przedszkolnych i szkolnych  do lat 15; 3. Szkolenie rodziców w zakresie metod rehabilitacyjnych w warunkach domowych.

 
Do czego zmierza rehabilitacja ?

  • Do pomocy dziecku niepełnosprawnemu w rozwoju jego stanu   psychoruchowego; 2. Do wyrobienia umiejętności porozumiewania się i nawiązywania   kontaktów społecznych; 3.   Do pomocy dziecku w stawaniu się dorosłym, który potrafi żyć ze swoją niepełnosprawnością, będąc samodzielnym w miarę swoich możliwości, do dbania o siebie (zaradności w higienie osobistej); 4.  Do uczenia rodziców metod rehabilitacyjnych, zachęcając (przestrzegając) ich  równocześnie, aby nie robili wszystkiego za dziecko (nadopiekuńczość), ale  pomagali dziecku tylko tyle, ile potrzeba, aby dziecko uczyło się wykonywać  więcej czynności samodzielnie.